Mogelijke verhoging eigen risico in de zorg vanaf 2027
In het coalitieakkoord van VVD, D66 en CDA staat het voornemen om het eigen risico in de zorg te verhogen. Volgens de plannen zou het verplichte eigen risico stijgen van het huidige bedrag van €385 naar circa €460 per jaar. Deze verhoging zou naar verwachting ingaan per 1 januari 2027.
De maatregel maakt deel uit van een breder pakket aan hervormingen in de zorg. De coalitie wil hiermee de groei van de zorguitgaven afremmen en financiële ruimte creëren binnen de rijksbegroting. Het eigen risico geldt met name voor zorg die onder de basisverzekering valt, zoals ziekenhuiszorg en specialistische behandelingen.
Relatie met mondzorg
Voor de meeste reguliere tandheelkundige zorg voor volwassenen geldt geen vergoeding vanuit de basisverzekering en dus ook geen eigen risico. Toch kan een wijziging van het eigen risico indirect relevant zijn voor de mondzorg. Bepaalde vormen van mondzorg, zoals mond-, kaak- en aangezichtschirurgie en sommige vormen van bijzondere tandheelkunde, vallen namelijk wel onder de basisverzekering en daarmee onder het eigen risico.
Mogelijke aanvullende maatregelen
In de plannen wordt ook gesproken over maatregelen om de impact voor patiënten te beperken. Zo wordt genoemd dat verzekerden vanaf 2028 mogelijk per behandeling maximaal €150 aan eigen risico betalen. Daarmee zou worden voorkomen dat patiënten in één keer het volledige eigen risico moeten betalen bij een behandeling.
Nog geen definitief besluit
Het is belangrijk te benadrukken dat de verhoging van het eigen risico nog niet vaststaat. De coalitiepartijen beschikken niet over een meerderheid in zowel de Tweede als de Eerste Kamer. Voor de invoering van de plannen is daarom steun van andere politieke partijen nodig.
Verschillende oppositiepartijen en maatschappelijke organisaties hebben zich inmiddels kritisch uitgelaten over een mogelijke verhoging. Zij vrezen onder meer dat hogere zorgkosten ertoe kunnen leiden dat mensen zorg uitstellen of vermijden.
De komende periode moet blijken of er voldoende politieke steun ontstaat om de voorgestelde wijzigingen daadwerkelijk door te voeren.